انگار نه انگار

که روزگاری نه چندان دور

(پیشتر از فروآویختن تارهای سیم گون این پردهء بی جان

بر پیکر مسین این سرزمین ناب )

 تلالو پرهای رقصندهء نیایشگرانی بیدار

بر حضور ارواح طبیعت هشیار

رنگ حیات می افشانده است.

        ---------------------------------------------------------------------------------

 بخش خودمونی:

- این آلبوم عکسهایی هست که از یه جور فستیوال سرخ پوستی(!) گرفتم.

- کامنت های پست قبلی خودشون داستانی هستن ها.

- بدین وسیله مقدم رفقای قدیمی کانون خورشیدی را به این وب لاگ گرامی میداریم. کو؟ کدوم وسیله؟

- به همان وسیلهء مفقوده (در عسل محله شاید ;) ) از بهنام بابت همکاری برای حریف شدن به ناسازگاری های پرژن بلاگ با من تشکر میکنم.

- زهره، با ما بیش از این ها مهربان باش.

- من فقط ۱۰ روز به روز نکردم. خداییش خیلیه؟ ۳ روز تاخیر داشتم. خداییش خیلیه!

- داش مسعود، نازی جان (که دیشب خوابت رو دیدم) من حالم خوب خوبه. فقط همینطور که ملاحظه می کنید مقادیری جوگیر شدم.